Duadan sonra əlləri üzə sürtmək olarmı?

İbni Abbas (radiyallahu anh)'dan rəvayət edildiyinə görə, Allah rəsulu (sallallahu aleyhi və səlləm) belə buyurmuşdur:

"Allaha dua etdiyin zaman, əllərinin içlərini (Ona) açaraq, dua et və əllərinin tərs üzünü havaya qaldıraraq dua etmə. 

Sonra duanı bitirdiyində, əllərini üzünə sürt."

(İbn Macə, Sünən tərcümə və şərhi, Kitabu'd-Dua (Dua kitabı): "Duada əlləri havaya qaldırmaq babı", hədis no: 3866)

------------------------

İzahı:

Bu hədisi, əbu Davud da rəvayət etmişdir.

Hədis, dua edərkən əlləri havaya qaldırmağın müstəhəbliyinə dəlalət edər.

İbn Abbas (radiyallahu anh)'ın bu hədisində, dua edərkən, əllərin içinin göyə doğru olacaq şəkildə havaya qaldırılması əmr edilməktədir.

Çünki bu vəziyyət, uca Allaha yalvarış halına yaraşır. 

Əllərin içi yerə doğru olub tərsinin havaya doğru çevrilməsi də qadağan edilir. Çünki bu hal, önəmsizlik və əhəmiyyətsizliyin əlaməti sayılır.

əl-Mənhəl müəllifi Mahmud Muhamməd Xattab əs-Subqi, bu hədisin şərhində icmal olaraq belə deyir:

"Bu hədisin zahirinə görə, insan istər bir xeyirli şeyi istəyərkən, istər bir şərrin dəfini (uzaqlaşmasını) tələb edərkən əllərin iç qismini səmaya doğru açacaqdır.

Tibi də hədisi belə açıqlamışdır.

Və lakin əl-Hafiz ibn Həcər, bu hədisi xeyirli bir iş üçün dua etmə halına aid olaraq açıqlamış və bir şərrin dəfi üçün dua edilərkən, əlin tərs üzünün havaya qaldırılacağını və belə etmənin sünnət olduğunu, çünki Allah rəsulu (sallallahu aleyhi və səlləm)'in belə etdiyini söyləmişdir.

---------------------

Bu hədisdə dua bitdiyində, əllərin üzə sürülməsi əmr edilmişdir. Çünki dua edilərkən, rəhmət, Allaha açılan əllərin üzərinə enər. Bu etibarla, əllər üzə sürülüncə, rəhmət üzə də enər.

Duadan sonra, əllərin üzə çəkilməsi haqqında digər bir hədis, Hz. Ömər (radiyallahu anh)'dan rəvayət edilmişdir:

“Peyğəmbər əleyhissalam əllərini qaldırdığı zaman üzünə çəkmədikcə, onları endirməzdi." (Tirmizi, Daavat/11)

----------------

Əlavələr:

Duadan sonra əllərin üzə sürülüb-sürülməyəcəyi mövzusunda fərqli görüşlər olmaqla bərabər:

• Qadı əbu Tayyib;

• Əbu Muhamməd əl-Cuvayni;

• İbn Sabbağ;

• əl-Mütəvəlli;

• Şeyx Nasr; və

• Hüccətü'l-İslam imam Ğazzalî 

bunun müstəhəp olduğu görüşündədirlər. (bax: Nəvəvî, "əl-Məcmu", 3/501)

Read 8 times
In order to make a comment, please login or register