İslam, soyqırımlarına və qan iddialarını necə maneə törətmişdir?

"Heç bir kimsə, kimsənin yükünü daşıyacaq deyil." Bu təməl əxlaqi prinsip Quranda beş dəfə keçməkdədir (Ənam Surəsi, 164; İsra Surəsi, 15; Fatır Surəsi, 18; Zumər Surəsi, 7 və Nəcm surəsi, 38 ). Bütün insanlıq dünyası Quranın bəyan etdiyi bu prinsipə hava və su kimi şiddətlə möhtacdır. Bəşər tarixində icra edilən bütün zülm və haqsızlıqların altında bu prinsipin tapdalanması yatmaqdadır. Bu ayədən çıxan birinci məna, "Heç bir günahkar başqasının günahını yüklənməz. Hər kəsin günahı özünə aiddir."

Bir həkim bir səhv etsə, bütün həkimlərin peşəsi əllərindən alınmaz, bir avtomobil qəza etsə, digər vasitələr trafikdən məhrum edilməz, bir Müsəlman və ya Xristian bir cinayət törətsə, onun cinayəti bütün Müsəlman və Xristianlara mal edilə bilməz. Bir insanın  günahından ötəri onun yaxınları, qohumları və kənd və qəsəbəsindəki sakinləri məsul tutula bilməz. Bir adamın cinayətindən  bütün tayfası, qohum və taallukatına sanksiya tətbiq olunmaz; onlar, töhmət və təkib altına alına bilməz. Bir cani üzündən bir gəmi batırılamaz; bir fitnəçi üzündən bir kənd məhv edilə bilməz. Məhv edilsə  belə bir iş daha dəhşətli bir zülm olar; bir fitnəçiyə əvəz minlərlə günahsız insan tələf edilmiş olar.